Osobowość jest strukturą całościową cech psychicznych,
warunkujących postępowanie człowieka. Inaczej mówiąc, jest zbiorem cech danej
osoby, warunkujących jej postępowanie wobec ludzi lub z ludźmi, wobec siebie
oraz przedmiotów i zjawisk otaczającego świata.
W postępowaniu człowieka dostrzegamy stałe cechy,
czyli „coś” co się powtarza. Właśnie te stałe cechy odróżniają jednego
człowieka od drugiego. Suma takich cech psychicznych jednostki, które różnią ją
od innych ludzi stanowi osobowość danego człowieka.
Kultura
jest zbiorowym dobrem i zbiorowym dorobkiem całej ludzkości. Rozróżniamy
kulturę materialną, czyli to wszystko, co przez długie wieki wytworzył człowiek
i co istnieje w formie materialnej oraz kulturę duchową w postaci wiedzy, norm
i zwyczajów. Dziecko już od wczesnego dzieciństwa poznaje normy i zasady
zachowania obowiązujące w danym kręgu kultury, przyswaja także doświadczenia
poprzednich pokoleń zdobywając wiedzę i poznając różnorodne wytwory kulturowe.
Wytwory kulturowe, utrwalone przede wszystkim w języku i mowie, oddziaływują na
jednostkę dzięki swemu znaczeniu. W zależności od tego, w jakim przedziale
czasowym i w jakiej formacji historycznej człowiek żyje, uczestniczy on i
współtworzy określoną cząstkę kultury. Człowiek żyjący w określonej grupie
powinien zachowywać się zgodnie ze zwyczajami i pełnić role, jakie wyznaczyło
mu społeczeństwo.
